| |
 |
Einde stagetijd en U.S.A. vakantie!
Week
|
10 September 2005 | 02:42:13
|
I am Huy and I am back
Dit zal de laatste log zijn van mijn stage en vakantie in Boston en “the rest of the U.S.A.”. Zoals jullie allemaal zouden moeten weten ben ik al met supermooi weer gearriveerd in het koninkrijk der Nederlanden. Ik zal in het kort nog ff vertellen over het laatste deel van mijn stage in Boston en m’n heerlijke vakantie. Ik wil jullie maar al te graag verwijzen naar de foto's die we geselecteerd hebben. Het zijn er nog steeds heeel veel, maar dat staat ook in verhouding van wat we gezien hebben. Als je het niet in 1 keer kunt zien, kun je het ook in 10x kijken... maar zo slim zijn jullie wel  . Foto Index
Einde stagetijd 
 Rond het eind van mijn stage viel Independence Day (July 4th) dat gevierd werd met een hemels vuurwerk begeleidt door muziek boven de Charles River, die Boston met Cambridge scheidt. Heel gezellig zit een heel groot deel van de mensen van Boston en omgeving langs de rivier op hun kleed, strandstoelen en met zwemkledij te picknicken alsof ze echt op een strand liggen. Daarnaast ben ik naar Science Museum geweest, wat een gave speeltuin voor toekomstige wetenschappertjes bleek te zijn.
Rond de tijd dat mijn planning voor mijn stage afgelopen was, kwam mijn schöne Bruder uit NL me opzoeken om de komende 6 weken vakantie te vieren. Ik heb nog wat laatste afspraakjes gemaakt op het lab, zodat Bro zichzelf mocht redden in het oo-zo-mooie Boston. En volgens mij is dat hem aardig gelukt, zoals jullie wel uit z’n vorige log gelezen zullen hebben.
De belangrijkste afspraak was op aanvraag een indrukwekkende operatie (image guided therapy) mogen bijwonen vanuit de computerruimte. Het ging hier om een hersentumor biopsie (hapje uit orgaan halen om te testen om wat voor tumor het gaat) onder een open MRI scanner, waarbij de chirurg begeleidt wordt door beelden in 3D Slicer, het computerprogramma dat bij het ziekenhuis ontwikkeld is.
 Ik heb in Boston na lange, maar ook korte, tijd afscheid moeten nemen van alle mensen, die m’n op het begin eenzame verblijf zeer aangenaam hebben gemaakt. De reünie met de ‘dikke lullen’ staat al gepland voor het einde van het jaar zodra ze weer thuis zijn. Een afscheid van de ene betekent ook weer het weerzien van vele anderen: jullie de weblog-lezers.. maar dat moest nog wachten: eerst VAKANTIE!!!
-- VAKANTIE --
kaart met al onze vakantielocaties
(1) Boston
mijn stageplekkie. Buiten de winterperiode voor mij een tip-top plek om stage te lopen.
18-07-2005: (2) Niagara Falls – Toronto – 1000 Islands
 Tussendoor trip met China Town tourbus met heel veel Chinezen. Bij het gezamenlijk eten in een Chinees restaurant, werd nog heel beleefd de jonge tweeling kerels na een volle buik al het overige eten toegeschoven. Er was immers al betaald: alles moest op! De Maid of the Mist (boot) bij de Niagara waterFalls waren misschien wel het mooiste van de hele reis. Wellicht de reden dat Joei zich niet kon inhouden met de ka-rachtigs e.d. Dit was zeker ook niet al het publiek ontgaan. Ennuh: No photoshopping at all!
 Van Toronto hebben we niet een hele goede indruk kunnen opdoen, ondanks hoog in de CN Tower te zijn geweest. We werden nl. al vroeg naar een Chinese Shopping Mall gebracht, ver van downtown, evenals ons hotel.. als we dat wisten waren we in downtown gebleven om een betere glimp van Toronto te vangen. 1000 Islands zijn leuke eilandjes, grote en kleine, sommige zelfs met één precies passende woning erop. Verder zul je de naam wellicht herkennen van de dressing.
25-07-2005: (3) Miami (Miami stukje door Duy)
 Miami, dan verwacht je 1-en-al-zon. En wij ook, incl. mr. Tang waarmee we deze trip gemaakt hebben. Pas aangekomen straft Zeus ons met donder, bliksem en een gigantische plensbui. Welcome to Miami! Gelukkig vinden we ons hostel snel. En wel op da-place-2-be: SoBe ofwel South Beach. Lekker dichtbij hét strand en de oceaan. 3 dagen naar het strand. SuperMooi, en dan hebben we het niet alleen over het zand en het blauwe water. Eén dag naar Miami downtown: nauwelijks een mens te bekennen. ’t Is namelijk werkgebied en men zit voornamelijk aan Miami Beach. Dagje downtown hebben we gecombineerd met Little Havana. De Cubaanse mannen aan de bar en de vrouwen aan het werk…zoals het hoort;). Opvallend is dat 2/3 van Miami Latino is en dit hebben we gemerkt.
Van Miami zijn we al wat bruiner geworden…Duy begint zo langzamerhand net zo bruin als Huy te worden, maar zo bruin als de gezusters Nguyen zullen we wel niet worden na Cali.
30-07-2005: (4) New York
 We hebben het langst doorgebracht in New York. We hebben veel kunnen zien, waaronder het Vrijheidsbeeld eindelijk van dichtbij. Hiernaast werd ik meer ontroerd dan de vorige keer door het rustig bekijken van Ground Zero.
Na een dagje rainbow-homo-strand in Miami is nu de gay-tolerante buurt aan de beurt: Chelsea. Het hostel is erg goed gelegen. We zaten hiervoor vlakbij Central Park, maar zijn verhuisd voor een  centraler hostel en we zitten alleen met z’n 2en op 1 kamer voor bijna zelfde prijs (35 dollar pp per nacht). Zeker duurder verblijven in NY, maar al met al verschillen alle plekken waar we zijn geweest (de grote kustplaatsen) niet heel veel van prijs ($20-$25). Helaas geen airco hier, dus hot & klam. Vorige was wel iets gezelliger…’t was namelijk een Jazz-hostel ;).
Het grootste dieptepunt van de hele vakantie was dat Joei plots op zondagnacht naar het ziekenhuis moest. Wat was er aan de hand :’(??? zou je denken. Nou nix, en dat maakte het het dieptepunt. Hij zag een teek in z’n knie na een dagje in het mooie Central Park te hebben gelegen, maar het was slechts een klein bloedstippie.
De avonden van ‘nix’ te doen leidden vaak naar het felle Times Square, we zijn boven op de Empire State Building en Brooklyn Bridge geweest. Overdag zijn we o.a. naar Columbia University, Chinatown, winkels in SoHo, Rockafeller Center rocks, the one and only NBA Store of the world en in The Bronx met het New York Yankees stadium geweest.
 
Museums zijn er aan tijdsgebrek, in hoeverre je hier van kunt spreken, niet meer aan te pas gekomen. De buitenlucht had prioriteit boven het zonnetje :D.
05-08-2005: (5) Washington D.C.
Philladelphia, waar Joei helemaal nix in zag hebben we overgeslagen. Declaration of Indepence zegt ‘m nix en een stomme mini-bel op foto zien is genoeg. Dit leed ons tot een hostel (lees ‘jail’ met 9 op een minikamer) die me wat bleek in NL me zomaar $50 heeft afgeschreven van mijn credit card. Ze hadden ontzettend lekker ontbijt: dagelijks geroosterd brood met boter en suiker :S. Hier tegenover stond dat we bij aankomst op zaterdagavond verrast werden dat het in een heel gezellig straatje lag met leuke eetplekjes en uitgaansgelegenheden. Aanradertje dus wat dat betreft. Zondagavond werden we wederom verrast, ditmaal was het helemaal dood in de straat.
Maar nu over het echte Washington. De echte bezienswaardigheden liggen superdichtbij elkaar, vanaf het Washington Monument kun je zowel White House als the Capitol zien. Erg handig, zeker als je hierbij bedenkt dat alle mooie musea hier tussen liggen. We zijn bij het erg indrukwekkende Holocaust Museum geweest, met op één muurtje aandacht voor Anne Frank. Ook hebben we het National Museum of American History, National Museum of Natural History, National Air and Space Museum bezocht. Na Washington gingen we met het vliegtuig naar Vegas, maar niet voordat we een $40 taxi moesten nemen, nadat we 3 metroritten achter de rug hadden en erachter kwamen dat de bus die we hierna moesten hebben ons te laat zou brengen voor het vliegtuig.
09-08-2005: (6) Las Vegas – Grand Canyon
 Met -3 uur tijdsverschil t.o.v. de Oostkust zijn we rond middernacht aangekomen. We waren nog wel zo gek om gelijk op de lichten van The Strip nabij ons motel af te gaan. The Strip is de grote hoofdstraat waar het gros van de casino’s en big hotels zich bevinden, zoals het supermooie Caesars Palace en Egyptische Luxor. Het heeft me echt verbaasd hoe leuk ze de deze straat opgebouwd hebben met alle lichten en vooral al de nagebouwde plekken op de wereld: Empire State Building, Chrysler Building, Liberty Statue en Brooklyn Bridge die we allemaal net gezien hebben van New York, Eiffeltoren en Arc de Triomphe van Parijs, Piramide en Sfinx van Egypte etc etc.
 Daarnaast is er nog een mooie casino straat, the Fremont Street. De straat waar Vegas mee begonnen is precies 100 jaar geleden. Je zou de enorme met schermen belichte overdekte straat hier eens moeten zien. Zoals je leest heb ik het feit weggelaten hoeveel geld we hebben vergooid/gewonnen in de casino’s, aangezien jullie dan bij terugkomst megacadeaus van ons hadden verwacht.
 Tussendoor zijn we een dagje met een tourbus naar Grand Canyon geweest. Erg mooie plek om op een dag mijn Dagobert-zwembad te vullen. Erg mooi, had er wel meer van willen genieten. Uren met de bus er naar toe en terug om 2 uurtjes er te zijn is toch magertjes. Maar moet zeggen dat de heenweg ernaar toe ook heel mooi was… kdeed alle moeite om mijn ogen open te houden na de afgelopen nacht het daglicht te hebben zien opkomen in Vegas.
13-08-2005: (7) San Diego
 In San Diego zaten we in de Gaslamp Quarter dat bekend staat om, je raadt het misschien al: Gaslamps… voor mij niet heel bijzondere gloeilampen in een glazen bol, die we ook allemaal op de WC hebben hangen. Buiten dat was ook dit een gezellige buurt met eetplekjes en uitgaansgelegenheden. Zo zijn we op zaterdagavond rond 00:30 am een club ingedoken ($20 entree.. is niet eens de duurste), erg toffe tent met 5 verschillende vloeren. Om 1:45am gingen de lichten aan, het was finito. Om 2am moeten de deuren echt dicht zijn. Wij dachten dat dit lang niet overal in U.S. was. Knap verrast stonden we weer buiten, wat een ukkels die overheid.
 San Diego staat verder bekend om Balboa Park met de ‘world famous’ San Diego Zoo. Ook hier kan ik van zeggen dat het erg mooi is, maar ja zo blijf ik bezig… je moet de foto’s maar zelf zien. We wilden eerst alleen het park zien, maar omdat we hier rond 16en het wel gezien hadden zijn we toch maar de Zoo ingedoken, die nog wel ff open was. Dit deden we vooral aangetrokken door z’n panda’s. Het is de enige plek in de U.S. met deze lieve beesten. Hiernaast hebben we ijsberen, hele leuke naar me toe zwemmende dikke hippo's (achter glas), glimp van gorilla, krokodillen, beren, rhino's, olifanten, giraffen, koala’s, walibi’s, tijgers en noem maar op wat voor dieren gezien.
16-08-2005: (8) Los Angeles
 Los Angeles bestaat uit vele aparte delen, waaronder Hollywood, Beverly Hills en Downtown L.A. Wij verbleven vooral in Hollywood, waar we langs de Walk of Fame overnachten in een hostel dat we ter plaatse gezocht hebben.. Vermoeiend met zoveel bagage. Zeker als Joei van elke ster met, hoe kan het ook anders, de naam van een ster een foto moet maken. Die jongen wilde op de laatste dag hier niet verder nadat hij elke ster gezien had :-P.
Daarnaast is hier uiteraard het Hollywood teken te bewonderen, dat lopend erg moeilijk te bereiken is. Verder het Sid Grauman/Mann’s Chinese Theatre met vele handdrukken ervoor van celebrities zoals Frank Sinatra tot Bruce Willis. En het Kodak Theatre, waar de huidige Oscar uitreikingen plaatsvinden. Tegen betaling konden we hier een half uur rondleiding krijgen. Erg leuk om te zien en kort, zeker als je geeeen foto’s mag maken.
 
In Anaheim hebben we m'n Bostoniaanse Red Sox bewonderd tegen de L.A. Angels. Van tevoren konden we de winkeltjes voor Disneyland nog bewonderen aangezien het het op een homerun afstand lag. De Red Sox zijn dikker dan dik ingemaakt, 13-4 :|. Voordeel: doordat de Angels meer dan 10 ptn. maakten kunnen alle supporters gratis chicken wings krijgen! Hoi Hoi Hoi. 's Nachts werd 't een dramatische terugtocht voor ons. Anaheim naar Hollywood met de bus betekende 4am thuis zijn door de slechte verbindingen.
Het gaafste en lolligste was Universal Studios, dat zeker ook een pret/attractiepark is voor ouderen… of voelen wij ons nog zo jong :-P? Shrek 4D met bewegende en spuitende stoelen en uiteraard SHREK was een hele goeie binnenkomer. Verder waren er hele leuke en mooie shows van oude films tot nieuwe films: Terminator, waar the Terminator in vivo uit het scherm kwam, spetterende show van WaterWorld en Back to the Future. En ook niet te vergeten het treintje langs de studios en sets van o.a. Desperate Housewives en War of the Worlds.
 
 Op het laatst zijn we nog naar het strand van Santa Monica geweest, wat bij thuiskomst het eind van Route 66 blijkt te zijn. Maar bij ons meer bekend om het strand van Baywatch, waar Joei helaas alleen maar Mitch’s vond als strandwacht en geen Pamela’s. Erg kenmerkend was de grote pier met kermisattracties.  Helaas hing er rond 5pm al een aardig briesje, waardoor het t-shirt weer aanmoest. Venice Beach heeft een leuke boulevard.
De laatste dag hier zijn we ook in Beverly Hills geweest en daarmee heb ik dan ook bijna alles gezegd. We zijn hier langs, Via Rodeo, waar alle rijkerd stinkerd celebrities hun kleren kopen geweest: idd de P.C. Hooftstraat van the westcoast. We hebben in heel Beverly Hills (90210) geen enkele celebrity gespot die zich hier allemaal geconcentreerd hebben in hun megahuizen (mansions) om een Robben-foto mee te maken. Het werd donker.
22-08-2005: (9) San Francisco
Na alle overnachtingen hebben we maar een goedkoop nachtje in de bus geslapen: 8 uur van L.A. naar San Francisco. San Francisco moest de topstad zijn met gezellige sfeer en aardige mensen, door het lekkere weer.  Het was hier echter voor deze tijd van het jaar koud. Zo’n beetje de koudste plek van onze zomervakantie in sunshine state California. Een jas/vest was zeker nodig. We hadden er ieders maar 1 over, na alles met de bagage meegestuurd te hebben. Maar goed, onder het motto ‘do not always take the weather with you’ hebben we ons nog prima kunnen enthousiasmeren op bijv. het eiland Alcatraz, waar je voor boefje achter de tralies kon spelen.
 Verder hebben we de 3km Golden Gate Bridge gelopen en na 45 min op de bus wachten toch maar ook weer teruggelopen. De ‘rode’ brug is eigenlijk international orange. Wij houden natuurlijk meer van ons National Orange, dat in de zomer van 2006 de wereld gaat veroveren!
 Ik vergeet de karakteristieke en bij touristen en zelfs burgers populaire Cable Cars. Trams die zelf niet op energie werken, maar door zich vast te knijpen aan een ronddraaiende kabel in de grond voortbeweegt door de heeeel erg heuvelige en mistige stad. Opvallende eraan is, dat ze op hun eindpunt door de machinisten zelf op de turntable gedraaid moeten worden om de omgekeerde weg te volgen. Duy heeft het stiekempjes ook geprobeerd.
 Op onze laatste nacht in de U.S. zijn we uitgeweest met een Limbo, die we tegen zijn gekomen in ons vorige hostel in SF. De 100 e keer ‘toevallig’ een R&B/hip-hop club. Ja hoor, eindelijk een van de weinige tenten die ’s tot 4am open is! Na 1:45am druppelt er echter geen alcohol meer uit de kraan en druppelen mensen automatisch langzaam naar buiten. Na de laatste dag druk inkopen te hebben gedaan, 1e en helaas laatste echte klerenkoopdag, moesten we na een lange periode weer richting Oranjeland. Joei en ik moesten gedwongen gescheiden vliegen.
27&28-08-2005: (10) Verschillende terugvluchten
 Joei van SF over Houston naar Amsterdam met 9 uur wachttijd. Huy van SF naar Baltimore/Washington met 8 uur wachttijd naar New York en dan pas naar Amsterdam. Dit allemaal omdat onze beooogde trip er zo uit zag: 3 à 4 weken Boston – New York – Washington. Joei heeft zich in zijn wachttijd nog 3,5 kunnen rondhuppelen door Houston in Texas.. Kan ie zeggen dat ie daar geweest is, ikke nie. Ik mocht mijn bagage pas 4 uur van te voren inchecken op Baltimore. Er zat voor mij geen snoepreisje meer in, dus heb ik me vermaakt in de eerste ;-) bladzijden van de geleende Dan Brown’s ‘ The Da Vinci Code’. Na een kei-lekkere stage- of beter gezegd vakantieperiode is het weer wennen om in deze o-zo normale wereld terecht te komen en is het vooral weer ontzettend gezellig jullie terug te zien. En heb weer zin om lekker te gaan bulldoggen!!!
opvallend: Dee oej en Ha oej waren van tevoren beiden ‘random’ geSelecteerd voor een extra zeer nauwkeurige, haast intieme, fouilleer controle op het vliegveld. Puur toeval of verdacht van opzettelijke vluchtsplitsing door deze naam- en geboortedatumgenoten?
THANKS ALL!!!
Hierbij wil ik iedereen bedanken die mijn loggie een keertje gelezen heb en helemaal de mensen die zo lief en schetig zijn geweest om reacties te plaatsen. Ze waren van tijd tot tijd erg informatief, leuk en vooral grappig. You all made it worth it. Nu heb ik later ook iets leuks om terug te lezen :D. of zal het ook mij te veel worden :P? |
|
|
|
|
HD United Week 1 & 2 (door Duy)
Week
|
25 Juli 2005 | 11:48:08
|
complete apdeet van de sjoeikoei:
Na lange tijd hier in de laatste uurtjes in Boston toch nog een apdeet van Duy. Het is erg waarschijnlijk dat we het hier bij laten...misschien nog meer foto's als we de beschikking hebben over internet & tijd. De lust zal in elk geval niet ontbreken. De foto's van de afgelopen weken wilde ik jullie iig niet ontnemen. Vandaar een mega-foto-apdeet! Erg ka-rachtige foto's en misschien zit er wel een foto speciaal voor jou bij¿
HD Utd Week 1
Thursday 14-07-2005: HD United
HD will be United after 4 months. kMoet bijna huilen. Na lange tijd van grote afstand zitten we nu voor 't eerst samen alleen op vakantie bij elkaar op neus & lippen.
Alhoewel Wouter en Huy anders vermoeden, vloog mijn vliegtuig toch werkelijk vanuit A'dam naar New York, om daar over te stappen naar Boston. Tijdens de lange vliegreis zit ik naast een interessante jonkvrouw, die met haar eerste co-productie Hollywood gaat veroveren. Het modellenleven voor de door-onze-zussies-gelezen-tijdschriften en de catwalks gaan nl op z'n retour met de - toch nog jonge - leeftijd.
Terwijl ik de bus naar Huy's home bijna gepakt heb kom ik een raar gastje tegen (zie de blijdschap video HD Utd vorige log). Wij gaan Hollywood veroveren na Zwollywood in onze zak te hebben  .
In Huy's koele keldertje heb ik 'm verrast met k-dootjes. Snoepies worden direct verslonden. Slaapklaar voor de wekelijkse Euroclub's pub-tour is niets te merken van een jetlag met mijn Atlantische-Oceaan-ritme in Ned. Maar eerst nog ff bij Gert-Jan langs voor 'pannenkoeken' om met de prettige gestoorde Hollandse Bostonianen (Massachusets idd) naar een aparte loungey pub te gaan.
Friday 15-07-2005
Huy naar het lab, Duy op pad. De aantrekkingskracht van de Two Towers (Hancock & Prudential) zorgt ervoor dat ik de dure winkelstraat Newbury street voor volgende week bewaar. Bij de bieb aangekomen ontmoet ik Lei, die even later meegaat met ons om in ChinaTown gezellig te eten.
Saturday 16-07-2005
Cape Cod! Verwachting hooggespannen. Er wordt namelijk topkwaliteit beloofd. De bezienswaardigheden langs de wegen vielen tegen. Toch is het leuk voor mij om te zien hoe de Amerikaanse huizen er nou uit zien. Het strand was heerlijk; lekkere golven en de volley/voetballen maken het meer dan goed. Met als afsluiter een etentje: natuurlijk wordt het vis. De kabeljauw op spagghetti deed 't goed en voor maar spareribs ipv de fish & chips.
Sunday 17-07-2005
Vandaag starten Huy en ik een derde van de Freedom Trail om het later af te ronden. Eindelijk voel ik eens hoe het is om zoals Huy als Bostonian door het leven te gaan. We komen lekker laat aan bij de BBQ @ Dicle, omdat ik toevallig het FleetCenter (stadion NBA Celtics) in een ooghoek heb gezien en dat natuurlijk niet mag missen.
Opvallend: nachtelijk slaappatroon van 0,10,0,10,0,10,0 [uren]
Opvallend: verkeersborden McDonalds, Burger King, KFC, Dunkin' Donuts
Wist-Je-Dat: PaMa ook lachen om de fotosoep van Ruud.
HD Utd Week 2
Monday 18-07-2005 to Wednesday 20-07-2005: 3-Day trip
 - Trip Dag 1: Niagara falls met ChinaTown bus... zoals Duy in tegenstelling tot Huy verwacht met Chinese people. TOPKWALITEIT  ! anders kan ik het niet omschrijven
- Trip Dag 2: Toronto, waar we 2 dagen overnachten. Leuk om eens een stad van Canada te zien. Al is het dat we al errug vroeg na de Chinese Mall (indoor shopping centre) vertrekken naar het hotel @7pm. Hadden we beter nog wat kunnen doen in de stad.
- Trip Dag 3: 1000 Islands, met wel 1,8 keer zoveel eilanden. Als je nog geld over hebt een mooi eiland voor je vakantiehuisje.
Thursday 21-07-2005
- Huy laat Duy in de st(r)eek van Boston.
- Europub All Asia Bar 
Friday 22-07-2005
- Duy beleeft lekker gevoel hoe het is om bij MIT rond te lopen.
- afscheidsfeestje  van Huy bij Hong Kong Bar
Saturday 23-07-2005
- Fenway park tour! Een must voor de sportliefhebber, als je de wedstrijden in het stadion moet missen.
- Huy zit in 't lab wel erg dichtbij Fenway Park. 't Verbaasd me dat hij nog geen bal door de ruit heeft gekregen. Hij heeft me dan ook direct z'n labje laten zien.
- Hamlet in het park Boston Common. Leuk opgevoerd, maar Shakespeare hoort toch echt met Engels accent.
- Barretje gepakt
Sunday 24-07-2005
- Harvard, leuk maar minder gevoel bij dan MIT... except voor Huy dan, die besteed nog meer tijd aan een trui dan aan het gras van Harvard.
- een vluggertje bij Charlestown met zijn mooie schepen en zijn obelisk. Mystic River gemist.
- Pho (Dac Biet) bij Pho Pasteur. Afscheid van de Hollanders
Opvallend: voorbijrijdende toeristenbus roept om over twee jongens op straat: "Hey, it looks like they are twins". Huy: "Yes we are". Hij roept om: "Yes, they are". We worden hier verdumd vaak voor twins uitgemaakt  .
Now: We are goin' to Miami! |
|
|
|
July 14th: HD United !!!
Week
|
15 Juli 2005 | 01:10:00
|
Bro Joei is heelhuids aangekomen!!
de plotse ontmoeting met Joei op Boston Logan International Airport op film:
HD United !!!
Klik op plaatje, rechterknop opslaan als...
bij mij kan ik 'm alleen bekijken met QuickTime! |
|
|
|
Weekend 17: Mount Monadnock, beach again, BBQ
Weekend
|
14 Juli 2005 | 11:19:04
|
|
Saturday 02-07-2005: Mount Monadnock, NH
 We hebben voor de verandering een auto gehuurd om naar Mount Monadnock (link 1, 2) in de staat New Hampshire te gaan. Auto huren is in Boston stuk duurder als je nog geen 25 bent en soms kan het helemaal niet. Gelukkig hebben we Ed, die 25 is. Kortom hij is de Sjaak, maar niet eens die van de Chocolate Factory. Om daar met de auto komen rijdt je op de 4-baanssnelwegen, waaromheen het alleen maar bebost is. Dat is in heel New England zo. Mount Monadnock is de meest beklommen mountain op de hele wereld. Het heeft net de Mt. Fiji in Japan overtroffen. Ok, ik weet ook dat het de schoonheid daarvan niet haalt, maar het was wel supermooi om te doen. Vanuit de summit (top) kun je met klare lucht alle 6 de staten van New England zien (Connecticut, Maine, Massachusetts, New Hampshire, Rhode Island en Vermont)! Weer eens: TOPkwaliteit!
 Dicle, een Turkse labgenote van Jimmie, die we sinds kort kennen is ook mee. We moesten meer dan 2h klimmen en klauteren, af en toe wat rust nemen om bij de top te komen. Op het begin was het een beetje glibberig en nat van water dat van de berg kwam. Op het eind van de terugweg ging Jimmie dan ook flink onderuit na een inhaalmanoeuvre :D. Maar een beetje goeie schoenen en zonder klimstokjes voldeed. Na onze bergrit zijn we naar een nabijgelegen strand gegaan bij een van de tig grote meren waar je kunt zwemmen. Maar deze scheen het enige publieke te zijn. Het was werkelijk waar het kleinste strand waar ik oooit geweest ben. Het had dan ook wel zijn gezelligheid met een strandwacht voor 10 mensen.
 Onderweg naar Boston komen we langs de welbekende grijze box Walmart. We zijn er maar gestopt, want dat is echt Amerikaanse cultuur opsnuiven. Een hele grote winkel, zoiets als Scapino + Electronica, waar je inderdaad wel alles goedkoop kunt halen, maar van mij mag het altijd nog goedkoper J. De goed ogende mountainbikes voor $60 zijn wel echt een koopje! Ik kwam de winkel uit met o.a. zonnebrandcrème (factor 15) en een strandlaken voor zo’n $4 gekocht! Wat me wel opviel is dat er geen supermarkt in zit.
Massachusetts: The Spirit of America
New Hampshire: Live free or Die
Rhode Island: Ocean State
Vermont: Green Mountain State
New York: The Empire State
Sunday 03-07-2005 Manchester by the Sea & BBQ
 Wingaersheek Beach is een ideaal plekje voor mensen met een auto, omdat je er relatief makkelijk kunt parkeren. Bij de anderen zoals Manchester by the Sea moet je vroeg in de ochtend komen om een plekje te kunnen bemachtigen. Manchester is lekker makkelijk in een kwartier lopen te bereiken vanaf de commuter rail station. Dus zijn we deze week hier naar toe gegaan. Veel drukker dan de vroege ochtend een maand geleden toen GJ en ik er waren. Het water in de oceaan warmt zich elke week ook beter op en het wordt steeds beter om met het laatste gedeelte onder de gordel het water in te duiken. Je vind hier ook lekkere golven. Na het strand zijn we naar Dicle’s place gegaan om daar lekker te BBQ’en op de porch. BBQ is erg typisch voor het Independence Day weekendje, net als picnic’en. |
|
|
|
Week 15 & 16: Mansions in Newport & Wingaersheek Beach
Week
|
12 Juli 2005 | 08:32:55
|
|
 ‘I am Huy’-shirtJonges, jonges! Ik hoor steeds vaker om me heen ‘I am Huy’, ‘I am Huy’, ‘I am Huy’, van mensen die het niet eens zijn. Ik heb een aantal aanvragen van m’n fanclub in the U.S. (of is het nou de fanclub van m'n shirt) voor bestelling van het ‘I am Huy’-shirt, hoeveel €€’s gaat dit kosten? En wordt deze alleen in Oranje-land geleverd? Ohja, ik zou de Hi-Ha-Huy.mp3-link ook nog naar de krullebol sturen . Die is iig lekker gratisj.
Na onze Singapore-gangers ben ik ook naar de film Mr. & Mrs. Smith geweest, wat zeker vermakelijk was! Zo nu en dan eet ik wel bij anderen of eten ze bij mij (zie de crazy foto’s).
Saturday 18-06-2005: Mansions in Newport, Rhode Island
 In het weekend zijn we naar Newport (link 1, 2) geweest in de staat Rhode Island ten zuiden van Boston, Massachusetts. Hier vind je vele mansions nabij (megagrote villa’s) de Atlantische Oceaan waar ook Hollywood films zijn opgenomen, zoals The Breakers. Dat werd zoals elk weekendje zowat: lekker vroeg opstaan na laat te gaan slapen om de touringbus te halen. Dit weekend heeft Jimmie, net als Edwin geneeskunde student in Nijmegen en tevens nieuwe huisgenoot van Tang, zich bij de groep gevoegd. In Newport aangekomen hebben we de Cliff Walk gelopen tussen zee en rotsen, erg mooi, maar ook erg lange looptocht. Zoals je aan de foto’s kunt zien hebben we dikke lol gehad tussen die chique mansions en hebben we nog voetballetje getrapt in een park. Naast alle mansions zijn we even langs geweest bij de tennisbaan International Tennis Hall of Fame, dat de voorganger was van de U.S. Open. Ik zag toevallig dat er net (4-10 Juli) een ATP-toernooi is gespeeld, gewonnen door Greg Rusedski.
Saturday 25-06-2005: Wingaersheek Beach
Dit weekend ben ik naar een ander strand geweest in Cape Ann, Wingaersheek Beach. Deze schijnt nl. het beste te zijn in Cape Ann en aangezien Good Harbor Beach bij Gloucester al een succesje was, zou het zeker niet mis zijn. En dat was het ook niet: iets groter strand, lekker veel mensen, echter moesten we vanaf de commuter rail station maar liefst 1h15 min langs een weg voor auto’s lopen om er te komen. De vliegen die daar langs zijn ook uitermate vervelend, zoals je op een foto kunt zien. Op het strand konden we dan ook eindelijk relaxen, ballen en het water in springen.  Maar we moesten ook weer terug… dus hebben de andere jochies bij de parkeerplaats een lift proberen te vragen aan verscheidene vertrekkende mensen. Maar helaas, we moeten lopen. Al lopend het hitchhiker’s gebaar maar maken. We hebben van alles voorbij zien komen, helaas gebaren, schouders ophaalgebaren in lege auto’s en middelvingers. Eindelijk bij de 20 e auto krijgen we respons!! Jongen stopt zijn zooi van de achterbak in de trunk en we kunnen instappen. Scheelt ons ook uur lopen! Thanx! |
|
|
|
Weekend 14: Cape Ann & All the Soccer
Week
|
07 Juli 2005 | 11:22:19
|
|
Speciaal voor Ruudje toch binnen 24h een apdeet!
Saturday 11-06-2005
 Gertjan en ik zijn deze dag met de commuter rail vanuit North Station naar het noorden gegaan. Deze is meer een trein te noemen dan de subway, die meer met een metro te vergelijken is. We gaan richting Manchester by the Sea en hebben onze fiets gratiesj op de trein meegenomen om van hieruit naar en in Vissersstadje Gloucester te fietsen. Gloucester is bekend van de film "The Perfect Storm" met George Clooney. Echter heb ik de film nooit gezien... Deze steden liggen beiden op het rotsachtige schiereiland Cape Ann in Massachusetts. Op de fiets was het zweten in de verzengende zon, een beter einde dan bij de Good Harbor Beach was er dus niet te wensen! Echt een dag onder het motto van Gertjan: TOPKWALITEIT!!!
credits: voor die jongeman, die me halve dag van tevoren belt met dit geweldige plan
All SOCCER matches together
Sunday 12-06-2005
MIT Euroclub vs. Artemis
 Ditmaal tegen een Grieks team. Ik mag weer ’s beginnen als rechtshalf. Ik speel aardig, wat voorzetten gegeven. Ik snel nog een keer het penaltygebied in en wordt onderuit gemaaid: penalty! 1-0. Na 30 min ben ik bekaf en snak naar water, veel water. Het is 30 graden maar ook erg bewolkt en daardoor super humid. Bij de rust staat het 3-0 en mag ik weer ’s wisselen :S. Maar ja, ik ben 1 v.d. 5 wissels. Het eindigt uiteindelijk in 4-1.
Een uur later heb ik al weer een verjaardagsetentje van Karl, een labgenoot, eerst snel naar huis douchen. Rustig richting het Afghaans restaurant gefietst, maar toch zweten, zweten, zweten… ik ben gelukkig niet de enige. Afghaans restaurant in Amerika, klinkt wel heel lijp, maar het eten was zeer goed. We hebben hem met de hele groep een coupon gegeven om te gaan skydiven!
Sunday 19-06-2005
MIT EC – Kinvara FC
We worden door een onterechte handspenalty op 0-1 gebracht. Het liep niet met het team, middenveld vooral niet en we lopen tegen de feiten aan. Ik wordt na een half uur geslachtofferd. Ken je het Dick-Arjen verhaal? nou maak je geen zorgen, dit was er niet mee te vergelijken :P. Maar nergens op slaan vond ik het wel. Hij haalt je eruit en blijft zeggen dat ik goed speel, dan klopt er iets niet. Hij heeft me gewoon nie hoog genoeg zitten. En geloof me, ik vind me hier bij lange na niet de beste.
Ik ben rechtshalf (dikgedrukte o) in een (4)-(3-2)-(1) systeem.
o o o o (verdediging)
o o o (middenveld)
o o
o (aanval)
Er wordt van me verwacht dat ik als buitenspeler hol en tevens dat ik steun geef aan de rechtsback die het in de wedstrijd moeilijk heeft. Teamleden zijn dan ook van mening dat een rol als aanvallende middenvelder (cursieve o)me met m’n speed beter veel beter is toebedeeld. De wedstrijd hebben we met 1-2 verloren en is er daarna ook flink gediscussieerd tussen spelers en coach.
1e helft competitieseizoen is afgelopen, ik zal geen comp.wedstrijd meer spelen. Maar er zijn nog 2 wedstr. in verschillende bekercompetities.
Sunday 26-06-2005
Boston Nigerian Eagles – MIT EC (MSSL Cup Round 2)
We moesten spelen in Roxbury, plaatsje slechts 20 min fietsen van m’n huis. Het is echt een buurt met alleen maar donkere mensen. Mooi om dat ook ’s een keer te zien. We moesten blijkbaar voetballen bij een groot en bomvol sportpark met veel basketbal, maar ook vele andere sporten, keiharde r&b/hip-hop muziek uit eetkarren en kleine jongetjes die stiekem brommer rijden. Maar de map heeft me naar de verkeerde plek geleid, we moesten een blok verder voetballen op een rustig voetbalveld.
Wederom in 2e helft ingevallen. Was het nog erg warm en bewolkt de 1e helft, de 2e helft begon het te onweren en regenen. Heb ik niks over de voetbal te zeggen? Nou weinig. De coach had ‘m zelf allang er moeten uitwisselen. Hij speelde geen rol van betekenis en stond op de door mij begeerde positie. Toen ik erin kwam stond het al 0-4 voor ons en waren we zo goed als een ronde verder. M’n enige noemenswaardige wapenfeit was een vlijmscherpe corner, precies op het hoofd waarop ik mikte. Helaas ging hij net langs de kruising. Eindstand 0-7 gewonnen.
Tuesday 28-06-2005
Absoluut een van de leukste soccer practices, 7 uit ons kamp (4 co-NLers, 2 labgenoten en ik). |
|
|
|
TU/e Cursor: Hoe is het in Boston?
Week
|
07 Juli 2005 | 08:55:48
|
Nou dit is dan het apdeetje, als je m'n stukje in de TU/e Cursor nog niet gelezen hebt. Ik ben nog hard bezig met de afgelopen 5 weken, maar aangezien het nog niet fini is, is het nog ff geduld hebben.
****
En hoe is het in Boston?
 Studenten van de TU/e gaan steeds vaker voor hun studie naar het buitenland. Voor stage of voor het verrichten van onderzoek, omdat het verplicht is of omdat ze het leuk vinden. Cursorlezers kunnen iedere week over de schouder van een TU/e-student in het buitenland meekijken.
Hoe is het in Eindhoven? In Boston (USA) gaat het prima! Echt een te gekke stad om stage te lopen. Bij aankomst in maart heb ik meer sneeuw gezien dan ooit tevoren in Nederland. De lente wordt zowat overgeslagen. Nu in juni is het continu 30 graden Celsius. Heerlijk weer om in de trein je fiets mee te nemen naar een strand in de buurt en langs de mooie kust te fietsen! Binnen achttien uur was mijn fiets gejat, maar in deze korte tijd ben ik toch overtuigd om een nieuwe te kopen. Lekker anti-Amerikaans fietsen in een stad waar alles in minder dan een half uur te bereiken is. Boston is een grotere naam dan stad.
In Boston loop ik stage in de Surgical Planning Laboratory, een informatica georiënteerd laboratorium in de Brigham and Women’s Hospital,
onderwijsfiliaal van Harvard Medical School… staat niet mis op m’n cv. Dit en tal van andere ziekenhuizen, medische onderzoeksgebouwen en Harvard Medical School zijn allen gelegen op één campus.
Het lab staat bekend om de ontwikkeling van het softwareprogramma 3D Slicer om medische MRI-beelden van het lichaam driedimensionaal te kunnen weergeven. Bij operaties worden deze 3D-beelden als extra oog gebruikt om het snijden in de patiënt te verminderen. Mijn project is veelal programmeerwerk om visualisatie van onder andere hersentumoren te vereenvoudigen. Dit doen we door het gebied op het beeld waar de tumor mogelijk zit te verkleinen door middel van het aangeven van de tumor in verschillende projecties.
Uit het raam van mijn werk kijk ik uit op het stadion van de huidige Amerikaanse baseball-kampioenen, de Boston Red Sox. Ben natuurlijk al binnen geweest om de gigantisch populaire Amerikaanse sport te beleven. Ik ben ook naar de NBA basketball Play-offs geweest: Boston Celtics vs. Indiana Pacers. supergaaf en kei-en-kei-goede sfeer (zie foto).
Boston barst van de goede eet- en uitgaansplekken, onvergelijkbaar met Eindhoven. Ik krijg echter een flashback als de tenten hier al om 2 am sluiten. Eten kan hier al heel goedkoop, zeker in Chinatown. Koken doe ik dan ook nauwelijks. Een kamer huren is hier wel zeker twee keer zo duur dan thuis.
Met een groep Nederlandse studenten (veelal geneeskunde) ben ik in slechts een vier uur durende busreis naar het grandioze New York geweest en ik heb zelfs Koninginnedag gevierd. En ik maar denken dat ik hier de enige Nederlander zou zijn.
Om niet als Vietnamees hangbuikzwijn terug te komen, voetbal ik bij de MIT European Club, organisator van vele bezigheden. Zoals de Euro PubTour op donderdagavond, elke week een andere pub vol met Europeanen, onder wie ik. Als je nog geen 21 bent of je ID vergeten bent, kun je alcohol en soms zelfs de toegang wel vergeten.
Over een maand zit het er al op en ga ik met m’n ‘twinbro’, die ik helemaal niet mis, meer van de U.S. bekijken. Voor meer info, check m’n weblog: http://huy.punt.nl.
Prettige vakantie alvast!
Huy Nguyen,
student Biomedische Technologie
Bron: TU/e Cursor 36, jaargang 47 |
|
|
|
Weekend 12 & Week 13: Ba Me in Boston & Soccer2
Week
|
23 Juni 2005 | 22:21:27
|
(opm.: hieronder zit nog een apdeet van vandaag, die je vast nog niet gelezen hebt. Als je 't te veel vindt, dan wil ik je graag verwijzen naar mijn stukkie in het wekelijkse krantje van de TU/e, Cursor, voor een algehele compilatie: Hoe is het in ... Of kom je juist daardoor op m'n loggie, dan lijkt me de foto-index ideaal om een betere impressie te krijgen. He bezoeker, Wist-je-dat onder elke log de mogelijkheid bestaat om te reageren .)
Saturday 04-06-2005 
Jaja, bezoekje uit NL. Papa en mama zijn aangekomen in Boston, maar natuurlijk niet voordat ik een grootse schoonmaak in mijn mini-kamer heb gemaakt. Je moet ’s weten hoeveel spullen er op mijn grote bureau passen.. Ik heb ze opgehaald van Logan International Airport in Boston. Ze hebben hiervoor echt van alles gezien wat ik nog niet gezien hebben in een tourtje van dik een week: NYC, Washington, Philadelphia, Toronto en Niagara Falls. Ze vonden die gigantische watervallen echt suuuuupermooi, in ‘t rijtje Piramides van Giza. Ik heb hun elf fotorolletjes dan ook al gezien, idd supermooi echter beweegt het daar niet op, waardoor ik er toch zelf heen moet. M’n paps en mams hebben ook supergeluk dat ze alleen maar mooi weer treffen, ook in Boston. Het heeft echt een tijd gekletterd hier. Ze zijn hartstikke moe en het lijkt er soms meer op dat ze in Boston zijn gekomen om tot rust te komen (lees slapen) dan om mijn stadje te zien. M’n moeder kan het lopen niet meer aan dus heeft de Freedom Trail er niet ingezeten.. Je mot ’s weten.. ik heb ‘m zelf nog niet eens belopen. Al ken ik toch wel meer dan 60% van de buitenkant. M’n ouders willen ook alleen maar Vietnamees in Chinatown eten hiero, in al die steden die ik hierboven heb genoemd en ook nog in Boston. Ik dacht dat wat een  boer nie kent vreet die niet, een gezegde was voor NLers… Ik heb ze dan ook naar een tentje Maleisisch restaurant gebracht, wat ze een heus lekkere verassing vonden. Njammiejammie, wat lekker dat sausje bij die joekelkreeft. En de durian heeft m’n moeder ook gelijk gevonden in de Chinese Toko, stinkiewinkie in mijn minikamer .. maar het viel mee met dat ingevroren ding. Het was dan ook een heuse deceptie qua smaak voor mams.
Sunday 05-06-2005
Peabody Stars vs. MIT Euroclub
M’n paps en mams zijn hier en ik heb eigenlijk alleen het weekend.. Zaterdag opgegaan aan hun slaap en deze dag ook nog een verre uitwedstrijd voetballen in de hitte (eindelijk foto’s in paarse tenue!)
Hier stukje uit mailtje van coach:
" Last Sunday the MIT EuropeanClub Soccer Team defeat
7-1 to Peabody Stars, Scores by Christos
Tsonis(Grecia)2,Huy Nguyen( Netherlands)1, Eduardo
Silva(Portugal)2 and as always Remus ( Germany)2.
Good game of the team, Let's keep it that way!......."
Het was een bloedhete voetbaldag waarop we een uur in een bruine versie van de A-team bus in 45 min. helemaal gaar gemaakt worden voor de uitwedstrijd. Na 5 min had ik de gele kaart alweer op zak had na m’n knie tussen de benen van de holle bolle stoerige keeper te hebben geplaatst. 20 min. later kopte een schele verdediger van 3 feet afstand de bal tegen m’n hasses wat resulteerde in een bloedbad uit m’n platneus. Na een overdreven behandeling aan de zijkant en een propje in de neus was het eerste balcontact raak! Prima assist, waarop ik goed anticipeerde en de bal met een halve omhaal de dikke keeper passeerde: 4-0. De 2e helft mocht ik aan de kant blijven in de toch al gewonnen wedstrijd en van de zon genieten i.p.v. het te verafschuwen. Elk nadeel, heb zijn voordeel. Zelfs meer dan 1 voordeel..
Note: Sommige stukjes hieruit zijn ietwat aangedikt, op advies van WKboven20.
Na de wedstrijd zijn we op voorstel van gekkoach nog bijna een frisse duik gaan nemen aan het strand daar dichtbij. Helaas te weinig animo om met 1 auto daar heen te gaan. Het spijt me zeer, maar ik had stiekem ba me uurtje langer laten wachten op mijn terugkomst.
In de avond heb ik mijn ouders het lab laten zien waar ik werk en proberen uit te leggen waar ik mee bezig ben. Met beeld ging dit veel makkelijker.
opgevallen?: ikke bruiner van middagje voetbal
Week 13
Overdag vinden m’n ouders zelf hun weg als ik op het werk zit. Ze hebben Harvard University op Harvard Square bekeken.. heb ik nog nie eens gedaan en tevens MIT. Ik heb metro/bus-weekkaart voor ze gekocht en dat vinden ze ideaal, ze gaan lekker in een willekeurige bus zitten om de omgeving te zien en ergens uit te stappen.
Bij mijn stage, een nieuwe stap, meer steun van begeleider, gaat dus vooruit. Ik heb de laatste dag met mijn ouders maar vrijgevraagd, m’n begeleider is daar heel makkelijk in. Eindelijk papa en mama echt wat van Boston laten zien en ik kan lekker in het heerlijke zonnetje mooie foto’s van de Boston’s trekpleisters. Daarnaast zie ik Boston en Cambridge eindelijk ook ’s van boven.
links: Hancock Tower (l) en Prudential Center (r)
rechts: Hancock Tower vanuit Top of the Hub Prudential Center gezien
In een van de avonden zijn we speciaal naar het ziekenhuis gegaan en wilde ik het lab daar ff laten zien.. daar aangekomen wist ik de code om de deur te openen niet meer en stond ik daar dus voor Sjaak. Een telefoontje verloste me van de afgang.
De laatste dag heb ik paps en mams uitgezwaaid richting hun vrienden, verre familie ergens anders in de VS, waarvan ze de meesten sinds hun tijd in NL niet meer gezien hebben. |
|
|
|
Week 11 &12: Aquarium & Marblehead op Memorial Day
Persoonlijk | Week
|
23 Juni 2005 | 21:19:39
|
|
Friday 27-05-2005
 Ik heb voor mijn project steeds 2 VTK-boeken geleend. 3D Slicer, het chirurgisch simulatie en navigatie programma, waar het hele lab om draait, is grotendeels gebouwd op VTK. Ik vond het wel gave en handige boeken met mooie plaatjes, dus heb ik ze maar zelf in de goedkope (maar toch steeds duurdere) dollars gekocht. Maar van eentje kreeg ik een nieuwere versie in zwart wit, met een paar pagina’s met verzameling plaatjes in kleur… sjit-zooi :@. Heb ze gemaild of ze die verdomme niet in kleur hadden. Hadden ze niet, dus hebben ze me GRATIES de vorige kleurenversie opgestuurd. Verdienen Groen doucheje :D.
Saturday 28-05-2005
 Met zo’n beetje het New York-groepje + 1 zijn we naar het New England* Aquarium geweest: niet heel veel oppervlak, maar met in het midden een grote cilindrische vissenkolom waar je omheen kan lopen zeker de moeite waard. Het begon met andere vissenkommen mooie kwallen, die geen licht schijnen te geven, maar wel mooi neon belicht zijn. Ik heb nog nooit zulke grote schildpadden gezien. Net als hen zwommen er ook mooie haaien. Daarnaast hadden ze aquariums met vissen die ik kende uit de Rode Zee, van afgelopen vakantie in Egypte… helaas herkenden ze mij niet. Aquariums betekent ook slangen, hagedissen en aardig wat pinguins! Helaas voor jullie heeft de cReator de zoek-de-vis wedstrijd al gewonnen en krijgt ie deze vis als ie ‘m opeet. In de avond zijn we doorgegaan naar het afscheidsfeestje van Machiel, 1vdNY-gangers, in de Enormous
Room. Hier lagen we langgerekt te loungen om gezamenlijk van een enorme schaal eten te smullen.
* New England = regio in de Noord Oost hoek van de Verenigde Staten, bestaande uit de staten Connecticut, Maine, Massachusetts, New Hampshire, Rhode Island, Vermont bij elkaar, waarin Boston uiteraard het grootste is. Ook footballteam New England Patriot bevat de naam van deze staten
Sunday 29-05-2005
Zondag zijn we aan bowlen in Jillian’s Lucky Strike in het uitgaansstraatje aan de andere kant van het baseballstadion. Zoals hier gezegd wordt: voor mij dus een thuiswedstrijd. Het plekkie telt 3 grote verdiepingen,
1: bar en uitgaan,
2: tig pooltafels en hele domme maar niet lelijke typisch Amerikaans blonde serveersters (vd 5 gerechten kregen we welgeteld 2 goeie),
3: zeker meer dan 10 bowlingbanen, wat we wel gewend zijn, maar direct boven de kegels gigantische schermen met uiteraard een spannende pot baseball. Betalen per persoon en per potje i.p.v. betalen per tijd, wat best redelijk is.
P.S. Voor degene die nog geïnteresseerd zijn kon ik bij de twee potjes nauwelijks of niet de 2 vrouwen voorblijven :S.
Monday 30-05-2005
De laatste maandag van Mei is het in de U.S.: Memorial Day, mensen die tijdens hun militaire periode gesneuveld zijn worden op deze dag herdacht. Wij (Gertjan, Edwin en ik) hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een dagje vrij te nemen en met de streekbus naar het vissersstadje Marblehead (ook in de staat Massachusetts) te gaan. 
Volgens Ed en GJ (in de korte broeken) zijn de weersvoorspellingen hier niet te vertrouwen en geloven ze me niet dat het gaat regenen. Gelijk hebben ze de zon schijnt overheerlijk (zie foto’s week 12). Edwin heeft z’n zwembroek meegenomen en belooft de zee in te duiken, als die gelegenheid zich in het kustplaatsje zich voordoet.. ik zou hem achterna springen zonder zwembroek (jaha.. wel met iets anders, maak je geen zorgen). In Marblehead maken we gelijk wat van de Memorial Day ‘v  iering’ mee als een stoetje langs komt en als de vlag boven het Old Town House wordt gehesen. Ik wil nog graag naar de voetbaltraining, maar GJ wil laat in de middag nog graag naar het schiereiland om de Bird Sanctuary zien, wat een toppertje moet zijn. Onderweg begint het uit de lucht te kletteren en is er na km’s gelopen te hebben doodsstil in het vogelpark. Dus zijn we weer naar een toch geslaagde dag naar Boston gegaan, daarvoor was het eerste deel gewoon te lekker. Ed heeft nooit het water aangeraakt.
opvallend: ik vroeg me af wat dat citroen op mijn bord met patattekes en vis(sticks-achtig) deed. die hollanders lachten me uit.
opvallend: er wordt al iets meer thuis gekookt, omdat het niet meer per se voor me alleen moet. Die kerels die me kamer zien maken grappen over m’n kamer zonder ramen :’(. Maar zij hebben soms geen keuken en geen relaxte woonkamer, kabel-TV en als klap op de vuurpijl X-Box! :P |
|
|
|
|
|
, zie daarom: 
